Τάβλι υπολογιστών

Ο πρώτος ισχυρός αντίπαλος υπολογιστών ήταν BKG 9,8. Προγραμματίστηκε από hans Berliner προς το τέλος της δεκαετίας του '70 πδπ-10 σαν ένα πείραμα στην αξιολόγηση των θέσεων πινάκων. Οι πρόωρες εκδόσεις BKG έπαιξαν άσχημα ακόμη και ενάντια στους φτωχούς φορείς, αλλά berliner παρατήρησε ότι τα κρίσιμα λάθη που το πρόγραμμα που έγινε ήταν πάντα στις αλλαγές φάσης. Εφάρμοσε τις βασικές αρχές της συγκεχυμένης λογικής για να λειάνει έξω τη μετάβαση μεταξύ των αλλαγών φάσης, και μέχρι τον Ιούλιο του 1979, BKG 9,8 ήταν αναμένει για να παίξει ενάντια στον έπειτα τρέχοντα παγκόσμιο πρωτοπόρο Luigi Villa. Κέρδισε την αντιστοιχία, 7-1, που γίνεται το πρώτο πρόγραμμα υπολογιστών για να νικηθεί ένας παγκόσμιος πρωτοπόρος σε οποιοδήποτε παιχνίδι, αν και αυτό ήταν συνήθως ένα θέμα τύχης, όπως ο υπολογιστής συνέβη να πάρει καλύτερα χωρίστε σε τετράγωνα τους ρόλους από τον αντίπαλό του σε εκείνη την αντιστοιχία.

Αρχίζοντας προς το τέλος της δεκαετίας του '80, οι δημιουργοί του λογισμικού τάβλι-παιχνιδιού άρχισαν να έχουν ακόμη και περισσότερη επιτυχία με μια νευρική προσέγγιση δικτύων. TD- Gammon, που αναπτύχθηκε από το Gerald Tesauro της ΙΒΜ, ήταν το πρώτο αυτών των προγραμμάτων υπολογιστών για να παίξει σε ή κοντά στο ειδικό επίπεδο. Το νευρικό δίκτυο αυτού του προγράμματος εκπαιδεύθηκε χρησιμοποιώντας τη χρονική εκμάθηση διαφοράς που εφαρμόστηκε στα στοιχεία που παρήχθησαν από το μόνος-παιχνίδι.

Αυτή η γραμμή έρευνας έχει οδηγήσει σε δύο σύγχρονα εμπορικά προγράμματα, jellyfish και Snowie, το διανεμούμενο λογισμικό BGBlitz (που εφαρμόζεται στην Ιάβα), και το ελεύθερο τάβλι GNU λογισμικού, τα οποία παίζουν ίσης αξίας με τους καλύτερους ανθρώπινους φορείς στον κόσμο. Αξίζει ότι χωρίς σχετικούς πίνακες "βαρών τουσ" που αντιπροσωπεύουν τις ώρες ή ακόμα και τους μήνες της κουραστικής νευρικής καθαρής κατάρτισης, αυτά τα προγράμματα δεν παίζουν όχι καλύτερα από ένα ανθρώπινο παιδί.

Είναι ενδιαφέρον να αντιπαραβληθεί η ανάπτυξη του λογισμικού ταβλιών με αυτό του λογισμικού σκακιού:

Για το τάβλι, νευρική εργασία δικτύων καλύτερα από οποιεσδήποτε άλλεσδήποτε μεθόδους μέχρι τώρα. Για το σκάκι, η ωμή βία που ψάχνει, με την περίπλοκη περικοπή και άλλους καθαρισμούς, λειτουργεί καλύτερα από τα νευρικά δίκτυα.

Κάθε πρόοδος στη δύναμη του υλικού υπολογιστών έχει βελτιώσει σημαντικά τη δύναμη των προγραμμάτων σκακιού. Αντίθετα, η πρόσθετη δύναμη υπολογισμού εμφανίζεται να βελτιώνει τη δύναμη του λογισμικού ταβλιών μόνο περιθωριακά.

Και για το τάβλι και για το σκάκι, είναι αυτή τη στιγμή ασαφές εάν ο καλύτερος υπολογιστής ή ο καλύτερος άνθρωπος είναι καλύτερα γενικός. Για τα περισσότερα άλλα παιχνίδια, το ένα ή άλλο είναι σαφώς ισχυρότερο.